Bir bakıcıya sordum

Neden bakıcı oldun?

5 sene düzenli gittiğim doktorum ilk çocuğu için benden bakıcı bulmamı istemişti. Eşi sonunda beni seçti. Yaşım daha 19 idi. Liseden mezun olmuş, makastar olarak bir tekstil şirketinde çalışıyordum. Beni 4 senelik bir çocuk gelişimi kursuna yazdırdılar. Sonra ikinci çocuk da geldi ve yanlarında 6 sene çalıştım. 15 senedir bakıcı olarak çalışıyorum.

Sence bir bakıcının çocukla ilişkisi nasıl olmalıdır? Bakıcının aile içindeki yeri nedir?

Bakıcı, her ne kadar aileden biri gibi gözükse de anne ve babayla arasında bir mesafe olmalıdır. Çünkü belli bir süre sonra kurulan yakınlık iş ihmaline sebep olabilir.

Annenin verdiği sıcaklığı verebilmeli. Çünkü yeri geldiğinde bakıcının anneden daha yumuşak davranması gerekir. Bakıcının görevi çocuğa bakmak olduğu için çocuğun ihtiyaç ve taleplerini erteleme lüksü yoktur. Mesela anne işinden yorgun gelmiş ve çocuk oyun oynamak istiyorsa, anne bunu erteleyebilir. Ama bakıcı gerekirse elindeki işi bırakıp çocukla ilgilenmelidir.

Bu durum anne ve bakıcı arasında çatışmaya sebep oluyor mu?

Kimi zaman anne tatlı bir kıskançlık duyuyor, kimi zaman da kendine vakit ayırabildiği için mutlu oluyor.

Sence anneler bakıcı seçerken neye dikkat etmelidir?

Öncelikle güvenilir olmalı. Ajanstan ziyade bir tanıdık vesilesiyle bulmaları daha güvenli olur. Çocuk seviyor olması lazım, bu da bakışlarından anlaşılır…

Eski patronum beni işe alırken bana çocukluğumu sormuştu. Sokakta oynar mıydın? Annen, babandan azar işitir miydin? Söz dinler miydin? Genç kızlığın nasıl geçti? diye sormuştu. Anne babasıyla iyi ilişkileri olan ve çocukluğunu çocuk gibi yaşamış kişiler iyi çocuk bakabilir demişti.

Mümkünse bekâr veya henüz çocuğu olmamış birini seçmek tercih sebebi olabilir. Yeni anne olmuş birinin çocuğa karşı tahammülü daha az oluyor.
Çocuğu olamayan kimselerse baktıkları çocuğu kendi çocuğu yerine koydukları için fazlasıyla bağlanıp anneyle anlaşmazlık yaşayabiliyorlar. Tabii ki bunlar sadece benim gözlem ve genellemelerim.

Reklamlar